treść Giaura - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Stał , czy uciekać , czy gonić , niepewny;
A wtem koń zarżał , niecierpliwy zwłoki,
I rżenie echem odbiły opoki.
Giaur za miecz porwał i szczęk rękojeści
Wybił go nagle z tej niemej boleści,
Jak zbójcę budzi krzyk sowy złowrogi;
Znowu koniowi w bok wraził ostrogi:
Dalej, w cwał , koniu, tu idzie o życie! -
Znowu koń czarny zagrzmiał po granicie;
Chyży jak dziryt - leci wzdłuż zatoki,
Dalej ku morzu - wpadł między opoki.
Nie widać twarzy - znikła strusia kita,
Na chwilę grzmiące ucichły kopyta.
Raz tylko wstrzymał rumakowi wodze
I nieruchomy chwilę stał na drodze,

Chwilę - i znowu opoka zagrzmiała,
Giaur poleciał , jakby go śmierć gnała.
Straszna to chwila, w której duch rozkręci
Za jednym razem cały zwój pamięci
I w jedną drobną kroplę czasu zleje
Życia bolesne i zbrodnicze dzieje!
Kto nienawidzi, kocha się lub boi,
Temu za piekło jedna chwila stoi.
Cóż on czuł wtenczas, gdy trapiące duszę
Wszystkie od razu wycierpiał katusze?
Chwila spoczynku, śród potoku zdarzeń ,
Kto zliczy, ile mieści wyobrażeń ? -
Bo choć dla czasu zdaje się nicością ,
Ona dla myśli jest całą wiecznością .
Bo nieskończone, niezmierne cierpienie
Może w myśl jedną zgromadzić sumnienie
I w jednej chwili wycierpieć od razu
Bole bez końca, nadziei, wyrazu!
* * *
Przeszła godzina - Giaur jak cień przeminął .
Uciekł? czy zginął? czy sam tylko zginął? -
W czarnej godzinie przybył , jak zesłana
Od niebios kara za grzechy Hassana,
Przyszedł i smętarz zrobił z baszy domu,
Przyszedł i odszedł jak wicher Symomu ,
Co wieje bożym obciążony gniewem
I za którego śmiertelnym powiewem
Cyprys umiera, choć jest śmierci drzewem,
Choć wiosną nawet nie zrzuca żałoby,
Jeden, co wiernie opłakuje groby!
* * *
Nie masz rumaków na stajniach Hassana,
Komnata jego od sług odbieżana,
Pająk samotnik na ścianach się czepia
I szpary szarym całunem zasklepia.
W twierdzy Hassana nie widać żołnierzy,
W jego haremach gniazdo nietoperzy,
Zamiast strażnika puszczyk krzyczy z wieży.
W ogrody czasem dziki pies przybieży,
Spragniony wyje na suchą fontannę ;

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 -  - 19 -  - 20 -  - 21 -  - 22 -  - 23 -  - 24 -  - 25 -  - 26 - 


  Dowiedz się więcej
1  Znaczenie bohatera bajronicznego
2  „Giaur” jako powieść poetycka
3  Gatunek literacki, kompozycja Giaura



Komentarze
artykuł / utwór: treść Giaura







    Tagi: